Ochrona rez. Kalinowa Łąka w Lesie Bemowskim



Walory przyrodnicze, zagrożenia i ocena dotychczasowej ochrony czynnej warszawskiego rezerwatu "Kalinowa Łąka"

Rezerwat "Kalinowa Łąka" im. Kazimierza Łapczyńskiego jest jednym z licznych rezerwatów znajdujących się na terenie Warszawy oraz drugim, obok "Łosiowych Błot", na terenie Lasu Bemowskiego. Obejmuje
naciśnij aby powiększyć
Goryczka wąskolistna
Gentiana pneumonanthe
fot. P. Pawlikowski
on śródleśną podmokłą łąkę z obfitym występowaniem kaliny koralowej Viburnum opulus. Znajdują się tu stanowiska rzadkich na terenie Warszawy oraz chronionych roślin takich jak: pełnik europejski Trollius europaeus, mieczyk dachówkowaty Gladiolus imbricatus, goździk pyszny Dianthus superbus, kukułka szerokolistna Dactylorhiza majalis. Celem ochrony rezerwatowej jest przede wszystkim zachowanie ich na zajętych stanowiskach, jako że ekstensywne użytkowanie łąki, dzięki czemu mogły się tu one utrzymywać, zostało zaniechane, a teren ten ma silne tendencje do zarastania zaroślami wierzbowymi. (...)
Głównym czynnikiem zagrażającym rezerwatowi jest sukcesja. Zespół zarośli łozowych Salicetum pentandro-cinereae, który wykształcił się tu w ciągu ponad 11 lat, stanowi stadium przejściowe w drodze sukcesji od torfowiska niskiego do olsu. Zbiorowiska olsowe występują licznie w Lesie Bemowskim, należy zatem przypuszczać, iż gdyby nie długotrwałe użytkowanie tego terenu jako łąki, to torfowisko również przekształciłoby się w ols. Zachowanie występujących tu rzadkich gatunków łąkowych wymaga hamowania sukcesji na drodze ochrony czynnej.
Najbardziej inwazyjnym i najszybciej rozprzestrzeniającym się gatunkiem na terenie rezerwatu jest trzcina Phragmites australis. Zajmowana przez nią w zachodniej części rezerwatu znaczna przestrzeń zwiększa się w trudnym do określenia, ale szybkim tempie, zagrażając nie tylko znajdującym się w centralnej części turzycowisku, ale i cennym miejscom na jego południowym brzegu, zasiedlonym przez rośliny światłożądne. Sytuacja zarastania łąk pełnikowych przez trzcinę jest zjawiskiem spotykanym. Proponuje się wówczas koszenie łąki w dwóch terminach: w okresie późnoletnim/wczesnojesiennym (początek września) oraz w okresie wytwarzania kwiatostanów trzciny, w czerwcu.(...)

Paulina Dzierża

Dodano: 31.12.2003



powrót do strony głównej